[logo]
[line]
Home | VGV | Projecten | Nieuwsbrief | Donaties | Anneke's Stekje | Archief | Gastenboek | Privacy | Contact
[line]
Vorige: december 2005 Volgende: december 2006

Nieuwsbrief 14

juli 2006

Aan alle belangstellenden en (toekomstige) donateurs van de Stichting Meskerem,

Deze zomernieuwsbrief, die zoals gebruikelijk alleen per e-mail en niet per post wordt verstuurd, brengt u weer op de hoogte van het reilen en zeilen van de projecten van Meskerem.

We zijn blij een paar nieuwe ontwikkelingen te kunnen melden, zoals het miniweeshuis in het noorden van Ethiopië en twee nieuwe starters. Ook staat er een bouwproject van een school op stapel.

Soms zijn er, zoals met elk werk, ook tegenslagen. Zoals bij de starters, de jongeren die het niet lukt hun ideaal te verwezenlijken. De Ethiopiër heeft een speciale manier om met teleurstellingen om te gaan. Hij wil er niet te lang bij stil blijven staan en als hij merkt dat jij het voor hem vervelend vindt, zegt hij zeer nadrukkelijk: "Jikker Jellem" oftewel: "geen probleem".
Het "Jikker Jellem" hoor je de hele dag, overal om je heen. Het stelt de ander gerust, maar ook jezelf!

Vanuit een koud en zeer vochtig en modderig Addis Ababa (Jikker Jellem) waar kaplaarzen en warme truien goede diensten bewijzen, wens ik u namens Meskerem een goede zomer!

Anneke van der Heijden

Nieuw: Manasebosh, een thuis voor schoenpoetsers

In Debark, een dorp op bijna 3000 meter hoogte in het Simiengebergte in noord Ethiopië, heeft Meskerem met behulp van de lokale bevolking een huis opgezet voor een groep jongens.
Anneke vand der Heijden, die om die reden in februari in Debark was, vertelt hieronder hoe dat is verlopen.

Door ook als reisbegeleidster in Ethiopië rond te trekken, kwam ik in Debark in aanraking met een groep van elf schoenpoetsers. Deze jongens hadden van de manager van het hotelletje in Debark toestemming om op zijn terrein onze schoenen te poetsen. Het bleek een hechte groep te zijn, die met elkaar probeerde te overleven. Omdat ik telkens in Debark terugkwam, leerde ik hen kennen en spraken we veel over hun leven en hun achtergrond.
Sommige jongens zijn al op jonge leeftijd wees geworden. Enkele kinderen vertelden dat ze nog wel familieleden hebben, maar dat deze te arm zijn om voor hen te zorgen.
De situatie van de jongens was zeer schrijnend. Met het poetsen van schoenen verdienden ze te weinig om zichzelf te onderhouden. Ze hadden vaak niet te eten of aten één keer per dag. Soms kregen ze wat kleding van voorbijtrekkende toeristen. Ze probeerden naar school te gaan, maar deden dat vaak ook niet vanwege geldgebrek. Ze sliepen buiten of bij een bekende. Een paar jongens huurden samen een golfplaten afdakje. Het leven was een voortdurende strijd om het bestaan.
Om aan deze situatie een eind te maken heb ik samen met de manager van het hotel, Zawdu Mekonnen, een plan opgesteld om de jongens structureel te helpen. Meskerem had het geld voor het eerste jaar beschikbaar en in februari was het zover! We vonden een geschikt huis en de jongens kregen een stoomcursus 'schoonmaken'. De gordijnen werden in de rivier gewassen, omdat het huis geen waterleiding heeft. Een plaatselijke schilder bracht wat kleur aan in het huis en in een kleine werkplaats werden bedden, tafels, stoelen en kasten gemaakt, alles met de hand. Er werd gewerkt van 's morgens zeven tot 's avonds elf uur. Debark heeft bijna niets, maar toch konden we wat borden, bestek en keukenspullen vinden. Op alle prijzen werd langdurig afgedongen! Matrassen, lakens en dergelijke, moesten uit Gondar komen, een stad op drie uur rijden afstand. Ik zal nooit de hilariteit vergeten toen de vrachtwagen om twaalf uur 's avonds met de spullen aankwam. De jongens hadden nog nooit op een matras geslapen.
Inmiddels voerden Zawdu en ik sollicitatiegesprekken met twee vrouwen die aangesteld zouden worden als huismoeder en assistente. Ook richtten we een bestuur op voor het huis, met gerespecteerde mensen uit de gemeenschap.
Met de jongens werden kleding, schoenen, en schooluniformen gekocht. Ik bezocht hun scholen en was onder de indruk van de slechte omstandigheden waarin ze moeten leren. Met tachtig in een klasje, zonder enige middelen.
Na tien dagen hard werken werd het huis ingewijd. Alle spullen werden naar het huis gedragen, wat veel bekijks opleverde. We organiseerden een officiële bijeenkomst, waarbij ook enkele familieleden en het bestuur aanwezig waren. Er werden lange toespraken gehouden en veel contracten ondertekend. Het huis kreeg een naam, die de jongens hadden bedacht: "Manasebosh", ofwel "dit had ik nooit gedacht"!

We zijn nu een half jaar verder en het gaat heel goed met Manasebosh. De jongens gaan naar school, leven goed als groep samen, houden zich aan de regels en zijn gezond. Ik zal het binnenkort weer zelf kunnen zien.
Inmiddels zijn er twee enthousiaste Nederlandse studentes in het huis om de jongens een paar weken bijles te geven. Een geweldig initiatief om te proberen de leerachterstand van de groep te verminderen.

Mogelijk meer initiatieven voor Debark: een bouwproject

Een groot bedrijf in Utrecht heeft een Derde Wereld-Fonds, waar werknemers een bijdrage in kunnen storten. Voor de besteding van dat geld hebben zij een bijzondere manier gevonden: zij geven niet alleen geld aan projecten maar komen ook zelf meewerken! Er worden momenteel plannen uitgewerkt om in maart 2007 naar Debark te gaan en daar mee te helpen bouwen aan een school. Wij hopen dat deze plannen gerealiseerd gaan worden.
Meer hierover in onze volgende nieuwsbrief!

Actieve scholen

Veel scholen in Nederland hebben een grote betrokkenheid bij ontwikkelingslanden. Ook het afgelopen half jaar zijn er weer enkele scholen voor Meskerem actief geweest.
Leerlingen van een middelbare school in Sassenheim collecteerden voor Meskerem. Een andere middelbare school in Amstelveen verkocht op een speciale schoolavond allerlei zelfgemaakte spullen en de leerlingen voerden toneelstukjes op met het thema Ethiopië. Ze hadden zich geweldig ingeleefd in de problematiek. De opbrengst van deze school is voor Manasebosh.
Een praktijkschool in Groningen heeft een heel jaar Ethiopië als thema gehad in alle vakgroepen.
Zij verkochten alles wat ze hadden gemaakt op een grote markt en haalden met verschillende gesponsorde activiteiten veel geld op. Een leerkracht komt eind juli naar Ethiopië om dit geld te besteden in het weeshuis van zmcfwda en handvaardigheidlessen te geven aan de kinderen.
Heel veel dank aan alle leerlingen en leerkrachten voor hun geweldige inzet en enthousiasme!

Nieuws over Zawditu Meshesha Children and Families Welfare and Development Association (zmcfwda)

Met de kinderen van het weeshuis van zmcfwda gaat het goed. Ze hebben in de Ethiopische regentijd (juli/augustus) een lange schoolvakantie. Een Nederlandse leerkracht van een school in Groningen komt in deze vakantietijd met de kinderen knutselen (zie boven). Voor de kinderen is dat totaal nieuw; het vak handenarbeid bestaat in Ethiopië niet.
Vaste donateurs van Meskerem hebben vijf jaar bijgedragen aan de dagelijkse kosten van levensonderhoud en daarmee een belangrijke rol gespeeld om stabiliteit in het weeshuis te creëren. De afspraak was dat zmcfwda in die tijd eigen inkomsten zou gaan verwerven door kleine bedrijfjes op te zetten. Dit is deels gelukt, hoewel er nog meer winst kan worden gemaakt. De financiële ondersteuning van Meskerem is inmiddels gestopt en de donateurs zijn hiervan op de hoogte gebracht.
Meskerem betaalt via het Studiefonds nog wel alle schoolkosten voor de kinderen.

Nieuws over Aberash' Memorial Development Organisation (amdo)

Meskerem is de contacten met amdo aan het afbouwen. amdo is in de loop der jaren uitgegroeid tot een professionele organisatie en wil grote projecten realiseren.
De bedragen die daarmee gemoeid zijn gaan onze competentie te boven.
Als de financiële rapportage met betrekking tot de bouw van de waterputten is afgerond, nemen wij afscheid van amdo en is er ruimte voor een nieuw project.

Nieuws over de Starters

Goed nieuws is dat de twee jongedames die in Addis Ababa naar een plek zochten om hun zaak te beginnen, inmiddels beiden zijn gestart. De stad is een restaurant en een dameskapsalon rijker! Het getuigt van moed dat ze in huidige onstabiele politieke situatie van Ethiopië, die gepaard gaat met prijsstijgingen, toch durfden te beginnen. Ze zijn een maand aan het werk en de eerste resultaten vallen niet tegen. We hopen uiteraard dat ze allebei een bloeiende zaak kunnen opbouwen.
Al eerder vermeldden we dat twee andere starters problemen hadden. De jongeman die de soek (winkeltje) had, heeft helaas moeten besluiten dat dat geen haalbare kaart meer was. Hij zal proberen zijn lening aan Meskerem gefaseerd af te betalen en zoekt nu ander werk.
De jongeman met de internet- en telefoonservice heeft wegens tegenvallende inkomsten van het computergebruik moeten besluiten de computers te verkopen. Hij zal hiermee zijn lening aan Meskerem afbetalen en verder proberen rond te komen van de telefoonservice.
Onze allereerste starter, de kapper, heeft zijn lening afbetaald. Hij is nu "vrij man" en heeft succes met zijn kapperszaak.
Een andere starter, die nog een opleiding volgt, heeft met goed gevolg zijn tweede studiejaar afgesloten. Volgend jaar is hij klaar en hij droomt nu al van een goede baan als boekhouder.

Voorlichting

Ook dit jaar was de Meskeremdag in april weer goed bezocht. Nieuw was de powerpointpresentatie, die het verhaal van Anneke ondersteunde. Een bestuurslid vertelde over het bezoek aan Ethiopië van een deel van het bestuur. De betrokkenheid van donateurs wordt op zo'n dag zichtbaar. Dit wordt zeer op prijs gesteld.

Als u geïnteresseerd bent in de powerpointpresentatie en achtergrondinformatie over het land en de projecten, neem dan contact op met de secretaris of stuur een e-mail naar Meskerem.

Nieuwsbrief

Als u opmerkingen hebt over de nieuwsbrief of deze niet meer wilt ontvangen, kunt u dat doorgeven via info@meskerem.org of via het secretariaat van Meskerem.

Nieuws van het bestuur

Het bestuur van Meskerem is enigszins veranderd van samenstelling. De voorzitter is gestopt met zijn activiteiten. We hebben ervoor gekozen (voorlopig) niemand als voorzitter aan te stellen, maar de taken te verdelen. Het bestuur ziet er nu als volgt uit: Anke Steens (secretaris), Daniël Povel (penningmeester), Karin Senders, Agnès de Wolf en Ineke 't Lam, allen algemeen bestuurslid.

Het bestuur wordt bijgestaan door Liejet van den Broek, Franz Korntner en Dick van den Berg

Informatieve adressen

  • Anneke van der Heijden: P.O. Box 20821, Code 1000, Addis Ababa, Ethiopië
  • De website van Meskerem: www.meskerem.org met nieuwsbrieven, jaarverslagen, foto's, projectinformatie, korte verhalen over Ethiopië, @mail adressen ....etc.
  • Secretariaat Meskerem: Geddingmoor 22, 2151 DK Nieuw Vennep
  • E-mail adres van Meskerem: info@meskerem.org
 
[line]
Copyright © 2000-2008 Stichting Meskerem